podudzie

 

KLINIKA SPORTU fizjoterapia motoryka sport

Klinika Sportu to gabinet nowoczesnej fizjoterapii i kompleksowego podejścia do Twojego zdrowia

 

Podudzie to region ciała między stawem kolanowym a stawem skokowym. Składa się z dwóch kości: piszczelowej od strony przyśrodkowej i strzałkowej od strony bocznej. Kości te łączy błona międzykostna. Z wielu mięśni w tym rejonie najsilniejszym jest trójgłowy łydki (m. płaszczkowaty i m. brzuchaty łydki).


Uszkodzenia kości i mięśni w tym rejonie są bardzo powszechne w sporcie.


Złamanie kości piszczelowej i strzałkowej

Jako złamanie rozumie się przerwanie ciągłości kości. Do złamania dochodzi gdy siła przyłożona do tkanki jest większa niż jej odporność.

Są różne sposoby kwalifikowania złamań:

  • Ze względu na pochodzenie złamania: traumatyczne lub patologiczne (zwykle u starszych pacjentów)
  • Ze względu na mechanizm urazu: pośrednie lub bezpośrednie
  • Ze względu na rodzaj złamania: poprzeczne, skośne, spiralne lub podłużne
  • Ze względu na uszkodzenie okolicznych tkanek: proste lub powikłane
  • Ze względu na uszkodzenie powłoki skórnej: zamknięte lub otwarte
  • Ze względu na poziom uszkodzenia kości: całkowite lub niecałkowite
  • Ze względu na stabilność złamania: stabilne lub niestabilne

Typowe objawy złamań to ból, sztywność, obrzęk oraz funkcjonalne ograniczenia w zajętej kończynie. Diagnozę potwierdzamy badaniem rentgenowskim.


Złamanie kości piszczelowej lub strzałkowej to jedno z najczęstszy złamań w sporcie. W układaniu programu rehabilitacyjnego istotne jest aby wziąć pod uwagę: miejsce złamania, sposób leczenia (zachowawcze czy operacyjne), stan pacjenta i jego oczekiwania.


Pierwsza faza rehabilitacji to przede wszystkim kontrola bólu, przywracanie zakresu ruchu w okolicznych stawach (biodrowym, kolanowym, skokowym) oraz delikatne wzmacnianie mięśni. Następnie przechodzimy do budowania wytrzymałości tlenowej oraz odbudowywania siły w mięśniach: brzuchatego łydki, piszczelowych, płaszczkowatego oraz zginaczy, prostowników i krótkich mięśni stopy. W tej fazie wprowadza się również ćwiczenia równoważne i priopriocepcyjne (czucia głębokiego)

Ostatnia faza rehabilitacji to praca nad funkcją lokomocji (chód i bieg) oraz odtwarzanie ruchów specyficznych dla danej dyscypliny.

 

Złamania zmęczeniowe

Złamania zmęczeniowe są bardzo powszechne w medycynie sportowej. Ten rodzaj złamania ma związek z powtarzającym się cyklicznym obciążaniem kości.

Diagnoza wymaga dokładnego badania klinicznego, szczególnie istotna jest wywiad gdzie pacjent powinien poinformować medyka o swoim reżimie treningowym i niedawnych zmianach w obciążeniach.

Do czynników sprzyjających powstaniu takiego złamania zaliczamy: uprawianie sportu na twardej nawierzchni, wiek oraz zmiany w obciążeniach treningowych. Najczęściej uraz ten dotyczy biegaczy długodystansowych, żołnierzy oraz osoby starsze.


Około 2-3 tygodni po wstępnym złamaniu, ból staje się nie do zniesienia i uniemożliwia prawie całkowicie aktywność fizyczną.


Przy diagnozowaniu tego typu urazu należy zwrócić uwagę, że dopiero około 2 tygodni po wstępnym złamaniu będzie ono widoczne na badaniu rentgenowskim. Dlatego konieczne może być wykonanie tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego.

Leczenie będzie zależało od lokalizacji i intenswności urazu. W lżejszych przypadkach wystarczy krótki okres unieruchomienia i rehabilitacja, ale jeśli stan jest poważniejszy może to oznaczać długie unieruchomienie w opatrunku gipsowym i możliwość interwencji chirurgicznej.  

 

Najważniejsze dla nas jest Twoje zdrowie!

Zobacz również:

Spotkania indywidualne   Badanie stóp   Bańka chińska

Testy motoryczne   Szyja   Rehabilitacja okołooperacyjna